Een Trekkie

Toen ik tien jaar was, vond ik dat ik belangstelling voor het heelal en de natuurkunde had. Dat wil zeggen dat ik mijn eerste episodes van Star Trek: Voyager heb gezien, toen ik tien jaar was. Die vond ik fantastisch. Een grote ruimteschip die in de Delta kwadrant verloren was, 70.000 lichtjaar ver van de Aarde. De avonturen met de andere soorten, bijvoorbeeld Borg, vond ik heel interessant. Maar nu weet ik dat het een goede fictie is, alleen voor amusement. 70.000 lichtjaar in het heelal is als het verte tussen Belgrado en Batajnica. De WARP aandrijving is ook een fictie: WARP 9.8 betekent dat je sneller dan het licht kan reizen in een soort sub-heelal manier. Als Einstein nog in het leven was, zou hij waarschijnlijk van het lachen schateren. Maar nog steeds vind ik de seri heel leuk en ik wil de serie graag aan iemand die een liefhebber van het heelal is, aanbevelen.

"Het lukt"

Waar verlang je naar? Naar een succesvole carriere? Om familie te hebben? Om een grote BMW te kopen? Om te reizen? En waarom? Alleen om je zintuig te voeden. Naar mijn mening ligt er een grotere doel die je moet vullen. Je moet de doel niet kennen omdat het in onze zin ligt. Als je alles weet en alles hebt - dan wat? Heb je je doel gevonden of moet je verder zoeken?

Ik had een mooie droom. Ik zat op een berg een het uitzicht was volmaakt. Grote bergen die met groot bos waren bedekt. De zonnenstralen hebben de wolken doorgebracht en zij hebben allerlei vormen gemaakt. Het lijkt alsof het hele uitzicht in beweging was, alsof er een soort dans wordt afgespeeld. Er was geen geluid, aleen de stilte. Toen kwam er een vogel en die heeft naast mij gezeten. Nooit heb ik zo'n mooie vogel gezien. Er is een woord dat de uiterlijk van de vogel kan beschrijven - veelkleurigheid. Toen de vogel naast mij zat, draaide ze zich tegen mij om en zei: "Het lukt."